5ο Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης: Πενήντα χρόνια μνήμες

«Στη δεκαετία του '50 υπήρχαν δυο τρία σχολεία που καθόριζαν το επίπεδο της τότε κοινωνίας της Θεσσαλονίκης. Το ελιτίστικο ήταν το Πειραματικό, το πλούσιο ήταν το Αμερικάνικο και η λαϊκή αριστοκρατία ήταν στο 5ο Γυμνάσιο. Το 5ο Γυμνάσιο είχε καθηγητές που μας καθόρισαν τη ζωή, είχε γυμνασιάρχες που καταλάβαιναν τι έκαναν και εδώ μάθαμε γράμματα».

Ο Ιωάννης Τσουκαλάς, ευρωβουλευτής σήμερα, είναι ένας από τους απόφοιτους της τάξης του '59 του 5ου Γυμνασίου Αρρένων της Θεσσαλονίκης. Μαζί με τους συμμαθητές του γιόρτασαν το βράδυ της περασμένης Πέμπτης τα 50 χρόνια από την αποφοίτησή τους μπροστά στην αυλή του παλιού τους σχολείου, στη Βασ. Ολγας 108, τη σημερινή Πινακοθήκη της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος. Ο ίδιος λέει για εκείνη την εποχή: «Η δημοκρατία που γνώρισα εγώ ήταν η δημοκρατία της τάξης. Καθένας απ' αυτούς που βλέπετε έδω είχε στην ιεραρχία της επιδόσεως τη θέση του. Για παράδειγμα ο Στέφανος Ιωακειμίδης ήταν ο "αριστοκράτης" αριστούχος, ο Βασίλης Δεληγιάννης είχε τον απίστευτο βαθμό του 20 στη Φυσική και ούτω καθεξής. Αυτό έδωσε ανθρώπους που φάνηκαν χρήσιμοι στην κοινωνία».

Οι περισσότεροι από τους αποφοίτους της τάξης του '59 του 5ου Γυμνασίου Αρρένων Θεσσαλονίκης είναι σήμερα καταξιωμένοι άνθρωποι των επιστήμων και των γραμμάτων. Αυτά που θυμούνται από τα σχολικά τους χρόνια είναι οι καθηγητές τους και η στρατιωτική πειθαρχία που επικρατούσε στο σχολείο: «Οταν πήγαινες στο γραφείο του γυμνασιάρχη, έπρεπε να στεκόσουν σε στάση προσοχής. Αν κατά λάθος ακουμπούσες το γραφείο του, είχες ημερήσια αποβολή. Επίσης, όταν ανεβαίναμε τη σκάλα του κτιρίου, που είχε μία κουπαστή, αν πιανόσουνα έτρωγες σκαμπίλι από τον καθηγητή που επιτηρούσε. Σήμερα δυστυχώς έχουμε περάσει από το πολύ αυστηρό που είχαμε εμείς στο πολύ χαλαρό. Πρέπει να υπάρχει μια μέση οδός».

«Γυμνάσιο - θρύλος»

Ο Ιούλιος Αμποτ είναι ένας από τους εμπνευστές της συνάντησης. Στέκεται συγκινημένος με μια ταμπέλα που γράφει «Οχι, ρε συμμαθητή μου, δεν είμαι ο Αλτσχάιμερ, ο Ιούλιος Αμποτ είμαι» και αγκαλιάζει τους παλιούς του συμμαθητές. Ο ίδιος δεν ξεχνάει κανέναν και νιώθει περήφανος που έχει τελειώσει αυτό το γυμνάσιο: «Αν κατάφερα κάτι στη ζωή μου, το οφείλω στο 5ο Γυμνάσιο. Ηταν γυμνάσιο - θρύλος. Θυμάμαι ότι υπήρχαν αρκετοί που έβαζαν μέσο ή άλλαζαν τη διεύθυνσή τους -έβαζαν εικονική διεύθυνση- ώστε να μπορέσουν να φοιτήσουν στο 5ο Γυμνάσιο».

Ομορφες αναμνήσεις από τα σχολικά του χρόνια στο 5ο Γυμνάσιο έχει και ο αριστούχος εκείνης της χρονιάς και πολιτικός μηχανικός σήμερα Στέφανος Ιωακειμίδης: «Αυτό που θυμάμαι συγκεκριμένα από εκείνο τον καιρό ήταν η φιλία που είχαμε όλοι μεταξύ μας. Ημασταν όλοι αγαπημένοι. Μάλιστα, θυμάμαι ότι τότε μπροστά στην αυλή ξεκινούσε η θάλασσα και κάναμε μπάνιο».

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΣΤΑΘΗΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ

Read more...

Στο Λιτόχωρο το συνέδριο της Παμμακεδονικής

Το 10ο Παγκόσμιο Συνέδριο των Παμμακεδονικών Ενώσεων και το 63ο Συνέδριο της Παμμακεδονικής Ένωσης Αμερικής θα φιλοξενηθούν από τις 9 έως τις 12 Ιουλίου 2009 στην Πιερία, στο χώρο του Διεθνούς Ιδρύματος Μνημείου Μεγάλου Αλεξάνδρου, στο Λιτόχωρο.

Στις εργασίες του Συνεδρίου αναμένονται να συμμετάσχουν περισσότεροι από 150 σύνεδροι από τις Παμμακεδονικές Ενώσεις όλου του κόσμου, ενώ το Συνέδριο θα τιμήσει με την παρουσία του, κηρύσσοντας τη λήξη των εργασιών, η Α.Ε. ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κ. Κάρολος Παπούλιας.

Η επίσημη έναρξη των εργασιών του 10ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Παμμακεδονικών Ενώσεων θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 9 Ιουλίου 2009, παρουσία πλήθους επίσημων προσκεκλημένων.

Την Παρασκευή 10 Ιουλίου 2009, στο πλαίσιο των εργασιών του 63ου Συνεδρίου της Παμμακεδονικής Ένωσης Αμερικής, θα πραγματοποιηθεί ακαδημαϊκό πάνελ συζήτησης με συντονιστή τον Marcus A. Templar και εισηγήσεις από τον πρέσβη επί Τιμή Ελευθέριο Καραγιάννη, τη Δρ. Γεωργία Καραμήτρου, τον Δρ. Μιχάλη Χρυσανθόπουλο και τον Δημήτρη Αγγελίδη.

Θα ακολουθήσει ξενάγηση των συνέδρων στο Αρχαιολογικό Πάρκο και στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Δίου και συναυλία με επιλογή τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη από τη Δημοτική Χορωδία Λιτοχώρου “Ι. Σακελλαρίδης” στο Ανοιχτό Θέατρο Λιτοχώρου.

Το Σάββατο 11 Ιουλίου 2009 συνεχίζονται οι εργασίες του 63ου Συνεδρίου της Παμμακεδονικής Ένωσης Αμερικής και θα πραγματοποιηθεί συνεδρίαση του Διεθνούς Ιδρύματος Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Στις 7.30 μ.μ. της ίδιας ημέρας αναμένεται η άφιξη του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια, ο οποίος θα κηρύξει τη λήξη των εργασιών του συνεδρίου.

Στη συνέχεια της βραδιάς, οι σύνεδροι θα συμμετάσχουν στην επίσημη έναρξη του 38ου Φεστιβάλ Ολύμπου στο Αρχαίο Θέατρο του Δίου. Συγκεκριμένα, θα γίνει ειδική εκδήλωση για τη συμπλήρωση 200 ετών από την ανακάλυψη του Δίου και 40 ετών ανασκαφικού έργου του καθηγητή Δημήτριου Παντερμαλή και η βραδιά θα κορυφωθεί με τη συναυλία – αφιέρωμα στον Μάνο Χατζιδάκι από τον γνωστό τραγουδιστή Μάριο Φραγκούλη.

Η διοργάνωση ολοκληρώνεται την Κυριακή 12 Ιουλίου 2009 με την ορκωμοσία των νέων Διοικητικών Συμβουλίων των Παμμακεδονικών Ενώσεων και του Διεθνούς Ιδρύματος Μνημείου Μεγάλου Αλεξάνδρου.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Read more...

«Απόβαση» Κοζάκων στη Λήμνο

Σχεδόν 90 χρόνια έχουν περάσει από το Νοέμβριο του 1920, όταν συμμαχικά πλοία των Αγγλογάλλων «έπιασαν» λιμάνι στη Λήμνο, αποβιβάζοντας στην ελληνική γη μερικές χιλιάδες ηττημένους της Μάχης της Κριμαίας, Κοζάκους λευκοφρουρούς. Το Σαββατοκύριακο, απόγονοι αυτών των ανθρώπων έκαναν τη δική τους «απόβαση» στο νησί του Ηφαίστου, για να αποτίσουν φόρο τιμής σε όσους δεν επέστρεψαν ποτέ στην πατρίδα τους, τη Ρωσία, και είναι θαμμένοι στη φιλόξενη ελληνική γη.

Εννιά δεκαετίες πριν, χιλιάδες Κοζάκοι, μέλη του «Λευκού Στρατού», που χρησιμοποιώντας μοναρχικά σύμβολα και τη λευκή αυτοκρατορική σημαία του Αγίου Ανδρέα, προσπάθησαν να αντισταθούν - χωρίς επιτυχία - στον «Κόκκινο Στρατό» των μπολσεβίκων, έφτασαν στο νησί της Λήμνου και στρατοπέδευσαν σε ερημική παραλία, κοντά στο χωριό Πορτιανό της Νέας Κούταλης, για περίπου έναν χρόνο. Οι επιδημίες της εποχής, οι κακουχίες και η πείνα οδήγησαν μερικές εκατοντάδες στο θάνατο και η ερημική παραλία στην περιοχή μεταξύ Πορτιανού και Τσιμανδρίου, πλάι στο κύμα, έγινε ο τάφος τους.

Τους ανθρώπους αυτούς τίμησαν, με το δικό τους ξεχωριστό τρόπο, απόγονοί τους, οι οποίοι έφτασαν στο νησί της Λήμνου, με ειδική πτήση τσάρτερ από τη Μόσχα, όπως και πολυπληθής ρωσική αντιπροσωπεία, με επικεφαλής τον Αλεξάντερ Μπεγκλόφ, υποδιευθυντή της διοίκησης του προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Την αποστολή συνόδευαν εκπρόσωποι της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, του υπουργείου Άμυνας, αλλά και της Δούμα, με πρωτοστάτη τον ομογενή βουλευτή Ιβάν Σαββίδη, ο οποίος όχι μόνο στηρίζει τον ελληνισμό της Μαύρης Θάλασσας, αλλά και - εμπράκτως - εκδηλώσεις, όπως αυτή του Σαββατοκύριακου, που ενισχύουν, όπως λέει, τους μακραίωνους δεσμούς των δύο λαών, του ελληνικού και του ρωσικού.

Πρωτοβουλίες σαν κι αυτή, μας είπε χαρακτηριστικά, συμβάλλουν στην περαιτέρω ενίσχυση των ελληνορωσικών σχέσεων, που - κατά την άποψή του - έχουν σημαντικά περιθώρια βελτίωσης.

Η Μάχη της Κριμαίας ήταν το τελικό επεισόδιο του εμφυλίου πολέμου στη Σοβιετική Ρωσία, η οποία, όπως όλες οι εμφύλιες διαμάχες ανά τον πλανήτη, λάβωσε το ρωσικό έθνος. Η ενέργεια αυτή προσπαθεί να κλείσει τις πληγές, να πετύχει την οριστική «εθνική συμφιλίωση», όπως χαρακτηριστικά είπε και ο ίδιος ο κ. Μπεγκλόφ. Μια εθνική συμφιλίωση που θα βάλει τον ιδεολογικό - κατά βάση - αυτό πόλεμο, όπως τον χαρακτηρίζουν ιστορικοί, στο "χρονοντούλαμπο" της ιστορίας.

---------------------------------------------------------

Κόκκινα γαρίφαλα στους «Λευκούς» στρατιώτες

----------------------------------------------------------

Με γαλήνιους ψαλμούς από την έξοχη χορωδία της Ιεράς Μονής Νοβοσπάσκι, βροντερά κοζάκικα τραγούδια, στεφάνια και δυο κόκκινα γαρίφαλα, η ρώσικη αντιπροσωπεία απέδωσε τιμή στους «Λευκούς» Κοζάκους στρατιώτες και τις οικογένειές τους, που είναι θαμμένοι στο νησί.

Το πρώτο μέρος των εκδηλώσεων, το Σάββατο, περιελάμβανε κατάθεση στεφάνων στο μνημείο των πεσόντων και το ρωσικό μνημείο, το οποίο στήθηκε τα προηγούμενα χρόνια στο Ρωμαίικο Γιαλό, λιτανεία στο ρωσικό τμήμα του συμμαχικού νεκροταφείου του Μούδρου, στη μνήμη των 29 Ρώσων που έχουν ενταφιαστεί εκεί - μεταξύ αυτών και μια γυναίκα Κοζάκου αξιωματικού - απονομή μεταλλίων σε όλους όσοι συνέβαλαν στην ανασυγκρότηση του τμήματος αυτού του νεκροταφείου (σ.σ. πρωταγωνιστικό ρόλο είχαν οι νέοι της μονής Νοβοσπάσκι, που συγκρότησαν ειδικά για το σκοπό αυτό μια ομάδα με την επωνυμία Λήμνος), προσκύνημα στους ναούς του Μούδρου, όπου από το 1920 έως το 1921 τελούνταν οι θείες λειτουργίες για τους Κοζάκους του σώματος Ντον, συναυλία και κοζάκικους χορούς.

Έντονη ήταν η αναφορά του ορθόδοξου στοιχείου καθ΄ όλη τη διάρκεια των εκδηλώσεων - αναπόσπαστο στοιχείο της κοζάκικης παράδοσης - γι’ αυτό και η Κυριακή, δεύτερη ημέρα των εκδηλώσεων, δεν θα μπορούσε παρά να ξεκινήσει με συλλείτουργο στο μητροπολιτικό ναό της Αγίας Τριάδας και να κορυφωθεί με τα εγκαίνια του «τείχους μνήμης», στο ρώσικο-κοζάκικο νεκροταφείο, στην περιοχή της Νέας Κούταλης, στο οποίο δεσπόζει η εικόνα της Παναγίας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι για πρώτη φορά διοργανώθηκαν ανάλογες εκδηλώσεις στη Λήμνο το 2004, όταν στήθηκε το μνημείο στο Ρωμαίικο Γιαλό για να τιμηθούν οι νεκροί της Μάχης της Καλλίπολης και όσοι άλλοι Ρώσοι άφησαν την τελευταία τους πνοή στο νησί.

Στις πρώτες εκείνες εκδηλώσεις είχε αποδοθεί φόρος τιμής και στη δράση του ρωσικού στόλου, που ήθελε να συνεισφέρει στον απελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων κατά του οθωμανικού ζυγού. (σ.σ. το 1770, ο κόμης Ορλόφ αποβίβασε 500 άνδρες στο Κάστρο της Μύρινας και πολιόρκησαν- ανεπιτυχώς- μαζί με 1.000 ντόπιους τους Τούρκους κατακτητές, ενώ το 1807, ο αντιναύαρχος Σινιόβιν αποβίβασε τη μοίρα του στη Λήμνο και κατανίκησε τον τουρκικό στόλο, με αλλεπάλληλες ναυμαχίες ανάμεσα στη Λήμνο και τη χερσόνησο του Άθω).

Αξίζει να σημειωθεί πως συμπαραστάτης των εκδηλώσεων που γίνονται από το 2004 έως σήμερα είναι η νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Λέσβου και το επαρχείο της Λήμνου.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Read more...